onzeditjesendatjes.punt.nl
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen in deze categorie!
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties
      
     
     
     
     
     
    CURRENT MOON

    zo maar omdat het toevallig wel zo is..... soms

     
    Lees meer...
    Sommige dingen gaan een mensenleven mee. Wawwa is er daar een van.
    Voor het eerst hoorde ik over dat olifantje op de radio. Een meneer met heel veel verschillende stemmen vertelde over hem en over een klein meisje dat steeds maar weer vroeg "isse Wawwa nou" heel wat tranen liet ik stiekem rollen, zittend onder het bureau van mijn moeder, luisterend naar die meneer op de radio.
     
     
    Elke woensdagavond kwam er 10 minuten lang een stukje van het verhaal uit de  distributieradio.
     

     
     
     
     
     
     
     
     
     
    Dat het er zó in de studio uitzag, daar had ik geen enkel idee van. Sowieso wist ik zeker dat dit geen radio was maar écht uit dat bos kwam en iedereen die ik hoorde ook echt daar leefden. Dan doen ze nog steeds trouwens, al zijn ze wat verstomd nu omdat hun stem inmiddels is overleden.
     
     
    Wawwa dus - voor ik het weet dwaal ik af en het gaat nu toch echt over dat olifantje. Over die meneer met die vele stemmen (het zal je vader maar wezen..... want als ik dit nu zo overlees klinkt t nog al psychiatrisch), die meneer dus, daar valt genoeg over te lezen op het wijde wereld web.
    Over dit Olifantje heb ik het dus.
    "Isse Ninnin nou" was lang een zinnetje in mijn slaap ritueel. Tot het inslapen lag ik van alles en nog wat te bedenken hoe Dorinde haar Wawwa weer terug kon krijgen. En ook hoe Eucalypta er vooral niet achter zou komen dat dit wezentje in het bos was komen wonen en passent ook zo mijn nachtmerries creëerde.
     
     
    De muziek die de 10 minuten begeleidde zou maar zo mee hebben kunnen werken aan mijn griezel gedachten. Ik vond het bij Amazon terug en kreeg weer de kriebels over mijn rug. Curzon, Spanish Suite track 6 - Dance of the Ostracised Imp
     
    Al een paar jaar ben ik, samen met zus Anneke, trouwe lezer van de Bouterbode - uitgave van Uitgeverij De Meulder Dit jaar werd de heruitgave van het oorspronkele verhaal uit 1952 aangekondigd. Anneke wist wat ze me ging geven voor mijn verjaardag dit jaar: "wil je dit voor je verjaardag?" Nou en of ik dat wilde, een mens wordt maar een keer zestig toch? Duurde even voor het kwam maar gister plofte er een zware enveloppe op de mat.
    Ben ik even een blije vrouw dit wekend! Dank lieve Anneke voor het geven en dank Maarten J. de Meulder, voor het sturen.

    Lees meer...
    Iedere vrijdag krijg ik een Friday's Journal van Nancy binnen in de mailbox. Altijd mooie foto's prachtige teksten, al heel wat jaren inmiddels.
    Afgelopen vrijdag stond The Golden Hour centraal in muziek, foto's en teksten.
     
    Ik Werd gegrepen door "Nothing gold can stay" een zin uit een gedicht van Robert Frost.
    Ook al snap ik precies wat het betekent, vertalen kan ik het niet. Dus opzoek op het www. enpassant ook lezen over deze dichter. Encyclopaedia Britannica schrijft o.a. over hem.
    Wikipedia heeft de engelse tekst van dit gedicht:
     
    Nature's first green is gold
    Her hardest hue to hold.
    Her early leaf's a flower;
    But only so an hour.
    Then leaf subsides to leaf.
    So Eden sank to grief,
    So dawn goes down to day.
    Nothing gold can stay.
                              
     
    Er is een mooie vertaling van The Road Not Taken gemaakt door Lepus:
    De niet genomen weg
     
    Twee wegen scheidden in een geel woud,
    En spijtig was ik een eenzame reiziger
    Die niet beide volgen kon, lang stond ik
    En bekeek er één zo ver als ik kon
    Tot waar hij afboog in het kreupelhout;

    Dan nam ik de andere, die niet beter leek,
    En misschien deed ik de beste keuze,
    Want zijn gras wou platgetreden worden;
    In zoverre dat ze belopen werden
    Waren ze allebei evenveel omgewoeld.

    En beide lagen die morgen gelijk bedekt
    Met blaren die niet zwart getreden waren.
    O, ik bewaarde de eerste voor een andere dag!
    Maar wetend hoe een weg ergens heenleidt,
    Twijfelde ik of ik ooit terug zou komen.

    Ik zal dit vertellen met een zucht
    Ergens eeuwen en eeuwen later;
    Twee wegen scheidden in een woud, en ik-
    Ik nam de weg die het minst bewandeld werd,
    En dat maakte een wereld van verschil. 
     
    En nu is het zondagavond en sla ik het vrijdag journaal dicht voor een paar dagen.
    Lees meer...
    Het is een altijd weerkerende ramp: pollen in de lucht! Genies, geproest en elk jaar meer en heftiger.
    Kom ik toch prachtige foto's tegen van die dingen...... Hoe kan nu toch zoiets prachtigs zo'n ramp brengen aan mijn slijmvliezen?
     
     
     
     
     
    Lees meer...
    2 aan 2! Zo heet de nieuwe vuilnisdienst in Amstelveen.
     
    Het begon met een brief van de gemeente met een folder waarin veel 'niet zo' en 'niet zo' en al helemaal niet 'zo' - met zoveel informatie dat het niet meer te begrijpen is. 

    De brief maakte het ook niet echt veel duidelijker:
     
    ...... Op het kaartje aan de achterzijde van deze brief staat waar en wanneer u de nieuwe containers (!) moet aanbieden (altijd voor 07.30)
     
    Kortom, ik kan die containers dus gewoon laten staan want het is altijd vóór 07.30 toch? Of zeur ik nu? OK een beetje wel.
    Echter: ik zie mezelf écht niet zo vroeg opstaan alleen om die containers te plaatsen.
    En dan de frase 'nieuwe containers' - hoezo meervoud? Ik mag er toch maar 1 neerzetten?
     
    Vervolgens komt er een allinea over de GFT-container. Die wordt op oneven woensdagen geleegd. Wát zou ik kunnen verstaan onder oneven woensdagen? Is dat de datum die oneven is, of de week waarin die bewuste woensdag valt? Ik ga maar op mijn buren letten en doen wat zij ook doen denk ik.
     
    Toen kwam D-day en hebben we afscheid moeten nemen van een jaren lange vieze, stinkende veelvraat met twee gescheiden magen.
     
    Een treurige dag hoor, om voor het allerlaatst die viespeuken daar te zien staan, rommelig langs de rand van de stoep.
    Niet leuk ook, uiteindelijk was er niets mis met die scheidende zamelaars.
    De kleur nog inorde en het materiaal in topvorm, geen enkel scheurtje in de wielen en handvaten.
    Ze zijn weg gehaald om dienst te gaan doen in België, daar hebben ze geen vreemde Arbo-wetten denk ik.
    Hoe het dan zit met mijn Arbo-omstandigheden, geen idee! En het is niet misselijk, hoe dat nu gaat: zware bak verzeulen naar de hoek, daar van de stoep wippen en keurig op zijn plek neer zetten....... later weer stoepje op trekken en naar huis brengen.
     
    En dan maar hopen dat mijn buren dat ook goed doen en mijn bak niet ineens tussen de rij uit gaat schuiven.
    Om nog maar niet te spreken van jolig langslopende mensen die die bakken even wegduwen van hun plek: want dan komen er moeilijkheden van niet te overziene narigheid!

    Dan komt er een kaartje in de bus:
     Uw container is geleegd, maar......
     de gemeente ziet zich genoodzaakt handhavers in te zetten....

    Zover mogelijk van het huis ga ik een plek maken voor de GFT bak. Die wordt niet elke week opgehaald: zal dat gaan stinken in de zomer, ik ga er nog maar even niet over nadenken.
     
    Ach ja, was er nog maar die oude tijd, met die stalen vuilbak, die met veel kabaal in de vuilniswagen werd gekiept. Vervolgens schoon geschrobd door een meneer die aan kwam fietsen op een bakfiets met een bak water en schrob materialen! Moeder gooide er een scheutje bleek in en over 3 dagen kwamen ze weer langs voor de volgende volle bak, zingend, grappen makend en snel even een bakkie doen voor de volgende straat aan de beurd was.





    Lees meer...
    Eindelijk kunnen we nu echt goed ruimte maken in onze werkruimten: drie laden kasten met heel veel  inzetbakjes gekocht bij de naaimachinewinkel (die gaat verhuizen naar kleiner wonen...)
    De zooi is niet te overzien op t moment maar we dromen en dromen van al die laden met mooi geordende inhoud.....
      
    Weinig kans dat we logées kunnen hebben de komende tijd: de logeerkamer is afgeladen.....
    De woonkamer trouwens ook:
    De kasten staan al op hun plek - weliswaar nog erg leeg maar toch ze zijn klaar voor hun nieuwe job!
    Eentje in de grote werkkamer: 
     
    en eentje in de kleine:
    Markus vond het een prima klus: samen met de laden en bakjes ook ff de vloerboenen: die werd uit zichzelf nat....
    Het bad ligt vol met prachtige laadjes voor de laatste kast, ze liggen lekker alle papiertjes en dingetjes eraf te weken en tegelijk schrobt t bad zich schoon (hoop ik)
     
    Die laadjes zijn voor alle kralen, Marijke Bindels dingen en nog zo wat van dat kleingrut.
    Nu nog bedenken wat waar ingeruimd gaat worden.... t is misschien het beste om alles verder op zijn plek te laten, ik weet nu waar het ligt immers?
    Lees meer...
    Valt nog best mee die miniatuurhobby van ons, echt waar! Het kan nog veeeeel erger en met nog veeeeel meer zooi in huis!
     
     
    Lees meer...
     
    Na een hele dag draadjes wegwerken, laatste pennen breien en koordje draaien kwam het bericht dat Sanne is geboren. Haar ouders en broertjes zijn reuze trots op haar en wij zijn er helemaal stil van: ze is zooooooo mooi!
         
    Twee aanbidders zijn er al
     
     
    Lees meer...
    Vandaag is het dan zo ver: de Alfa hoort niet meer tot onze menagerie. Een paar weken terug nam iemand 'm ongevraagd mee en toen hij weer terug was had ie van die   rare bijgeluiden. Op de brug bij Kwik Fit was duidelijk waarom: hier en daar wat scheef getrokken, het onderstel is totall loss.
     
    Zoeken en nog eens zoeken. Dagen lang heeft Markus plaatjes zitten kijken op het internet en ondertussen zitten dubben: wat is nu wijsheid? Een nieuwe auto kopen? Een kleine of juist een grote auto? En welk merk dan?
     
    Toen volgde een tocht langs garagebedrijven van Nijkerk tot Haarlem en die eindigde in Amstelveen waar we deze beauty vonden:
     
    Markus heeft een nieuw speeltje - vele nieuwe uitdagingen om de motor in conditie te houden. In elk geval zitten er nieuwe banden onder, wat wil een mens nog meer?

     
     
    Lees meer...
    Het moet er nu echt van komen: werkkamers opruimen!  
     
    Echter: waar te beginnen?
         
    Echt een zorgvuldig boekbinders atelier hier hoor......  
     
    Maar Markus heeft 1 ding nu goed voor elkaar!!!!
     
    Nooit meer:
    zoeken....
     
    of toch wel:
     
    Minckaaaaaaaaaaaa dat ding: waar is die?
     
    Lees meer...
    Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl