Nature's first green is gold
Her hardest hue to hold.
Her early leaf's a flower;
But only so an hour.
Then leaf subsides to leaf.
So Eden sank to grief,
So dawn goes down to day.
Nothing gold can stay.

                                                 

De niet genomen weg
 
Twee wegen scheidden in een geel woud,
En spijtig was ik een eenzame reiziger
Die niet beide volgen kon, lang stond ik
En bekeek er één zo ver als ik kon
Tot waar hij afboog in het kreupelhout;

Dan nam ik de andere, die niet beter leek,
En misschien deed ik de beste keuze,
Want zijn gras wou platgetreden worden;
In zoverre dat ze belopen werden
Waren ze allebei evenveel omgewoeld.

En beide lagen die morgen gelijk bedekt
Met blaren die niet zwart getreden waren.
O, ik bewaarde de eerste voor een andere dag!
Maar wetend hoe een weg ergens heenleidt,
Twijfelde ik of ik ooit terug zou komen.

Ik zal dit vertellen met een zucht
Ergens eeuwen en eeuwen later;
Twee wegen scheidden in een woud, en ik-
Ik nam de weg die het minst bewandeld werd,
En dat maakte een wereld van verschil.