onzeditjesendatjes.punt.nl
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties
      
     
     
     
     
     
    CURRENT MOON

    Laatste artikelen
     
    In mijn kindertijd speelde ik met deze popjes. Geen wonder dat ik zo'n voorliefde heb voor klein, priegelig en poppenhuis. Ze vertegenwoordigen een hele hofhouding van een koninginnetje. Samen met zus Anneke beleefde ze hele avonturen, gingen op reis naar de hofhouding die zij had en kregen regelmatig nieuwe oudfits. 
    Het is echt hoogtijd dat ze een waardige plek krijgen - nu zitten ze nog in een oude vissenkomdoos - bepaald niet comfortabel vrees ik.
    Ik ben in de loop der tijd zo'n 5 of 6 keer verhuisd. Deze doos dus ook.
    En de laatste jaren staat ie achter t schot op zolder. Als die in mijn handen loopt geeft dat altijd weer zo'n warm gevoel: wat was t toch leuk en wat zijn ze toch mooi. Weg gooien is geen optie dus maar weer terug in de doos.
     
    Bij de kringloopwinkel vond ik een mooie schilderijlijst die precies goed is voor dit project. Samen met Markus een kast er achter gebouwd. Stoffering er in en nu dus gaan inrichten. Nog wel verlichting gaan kopen ervoor.
    en een keuze maken voor de achtergrond: dat is nog wel een dilema: heb 2 varianten gemaakt en kan - uiteraard - niet kiezen.....
     
    of toch die andere:
     
    Nog genoeg te doen voordat ik een definitieve keus ga maken......
    Zo, ongeveer, gaat het worden:
     
    En zoals altijd met foto's van mijn werk: zie nu wat ik toch echt anders wil hebben - al die kantjes zijn ff iets te veel. 
    Kortom: wordt vervolgd.
    Lees meer...
    Dit voorjaar hebben we afscheid moeten nemen van Tjoepie - onze brutale straatrover was té ziek om nog door te kunnen leven. Zijn laatste dagen waren er van verwennen en veel aandacht voor hem én MoMo
     
    Het heeft een paar weken geduurd voordat MoMo zichzelf goed kon wassen.....
     
    Na de zomer, beloofden wij elkaar, na de zomer dan komt er een kitten - handiger door de honden dan een asielkat. Belofte maakt schuld, een die we voorlopig nog zullen houden.
    Inplaats van een kitten kwam Tibu in ons leven. Hij was wees geworden en zocht een nieuw baasje. 'Wel heel lelijk hoor, die kat' werd ons verteld. Wel: dat is waar! Nacht lelijk deze schoonheid.
     
    Hij heeft heel hoge poten en een staart die nog langer is dan de rest van zijn lijf. 't Is een charmeur, kroelt, knort en geeft kopstoten van kopjes. Gedraagt zich alsof hij hier altijd al geweest is. MoMo heeft zich inmiddels helemaal laten inpakken en blaast alleen nog maar pro forma.
     
    De menagerie is weer vol - nieuwe verhalen en gebeurtenissen zullen ongetwijfeld volgen. 
     
     
    Lees meer...
    Twee jaar terug maakte ik een miniatuur winterwonderland en droomde weg bij al die prachtige kleuren wit die sneeuw zoal heeft.
     
    In de tussentijd heeft het best wel gesneeuwd maar toch niet zo als deze dagen. Nu droom ik weg bij al dit echte sneeuwwit in vele kleuren.

    Elke dag nieuwe plaatjes en nieuwe gebeurtenissen - genoeg stof om voor jaren elke dag een blog te schrijven.
     
    Lange wandelingen door het Amsterdamsebos met Lowinah.
     
     
     
    Het 'onder de boom' heeft een ander gezicht gekregen.
     
     
    Sneeuwlicht ziet er vanuit de kamer bijzonder uit.
     
     
    Markus' shaggies-stoel is toegedekt.
     
     
    Er was wat dooi op het dak en dus liep de goot over - nu hebben we natuurlijke kerstversieringen buiten.
     
    Maar hopen dat die niet in 1 keer naar beneden gaan vallen terwijl er iemand aan de deur staat....
     
    Vandaag kwam dochter- en kleindochter-lief langs. Nieuwe muts hebben we met een lange wandeling uitgeprobeerd.
     
    Lees meer...
    Vandaag herdenken we de geboortedag van Bahá'u'lláh.
     
     


    Sky zingt "Rose of Love"
    Lees meer...
    Wat meer kan ik zeggen?
    O MENSENKINDEREN!
    Weet gij niet waarom Wij u allen hebben geschapen uit hetzelfde stof?
    Opdat geen mens zich boven de ander zou verheffen. Overweegt te
    allen tijde in uw hart hoe gij werd geschapen. Daar Wij u allen hebben
    geschapen uit één en dezelfde stof, rust op u de plicht gelijk één ziel te
    zijn, met gelijke voeten te lopen, met gelijke mond te eten en in
    hetzelfde land te verwijlen, zodat uit uw diepste wezen, door uw daden
    en gedragingen, de tekenen van eenheid en de kern van onthechting
    kenbaar worden. Dit is Mijn raad aan u, o schare van licht! Volgt deze
    raad, dat gij de heilige vruchten van de boom van wondere glorie kunt
    plukken.
    De afgelopen maand heeft ons leven op zijn kop gezet en toch rollen we 'gewoon' weer naar onze basis terug, als kleine tuimelaartjes.

    Lees meer...
    zo maar omdat het toevallig wel zo is..... soms

     
    Lees meer...
    Er kwam het schokkende bericht binnen dat de 7 Bahá'ís die onrechtmatig gearresteerd zijn in Iran nu veroordeeld zijn tot 20 jaar straf die uitgezeten moet worden in een ruimte die de naam cel geen eer aan doet.
     
     
    De Brits-Iraanse acteur-komiek Omid Djalili protesteert tegen deze onrechtmatige rechtsgang.
     
     
     
    De vele gebeden die over de hele wereld voor hun gezegd worden zullen zeker hun zielen sterken en hopelijk in dezelfde tijd de rechters hun hart laten verzachten.
    Lees meer...
    Sommige dingen gaan een mensenleven mee. Wawwa is er daar een van.
    Voor het eerst hoorde ik over dat olifantje op de radio. Een meneer met heel veel verschillende stemmen vertelde over hem en over een klein meisje dat steeds maar weer vroeg "isse Wawwa nou" heel wat tranen liet ik stiekem rollen, zittend onder het bureau van mijn moeder, luisterend naar die meneer op de radio.
     
     
    Elke woensdagavond kwam er 10 minuten lang een stukje van het verhaal uit de  distributieradio.
     

     
     
     
     
     
     
     
     
     
    Dat het er zó in de studio uitzag, daar had ik geen enkel idee van. Sowieso wist ik zeker dat dit geen radio was maar écht uit dat bos kwam en iedereen die ik hoorde ook echt daar leefden. Dan doen ze nog steeds trouwens, al zijn ze wat verstomd nu omdat hun stem inmiddels is overleden.
     
     
    Wawwa dus - voor ik het weet dwaal ik af en het gaat nu toch echt over dat olifantje. Over die meneer met die vele stemmen (het zal je vader maar wezen..... want als ik dit nu zo overlees klinkt t nog al psychiatrisch), die meneer dus, daar valt genoeg over te lezen op het wijde wereld web.
    Over dit Olifantje heb ik het dus.
    "Isse Ninnin nou" was lang een zinnetje in mijn slaap ritueel. Tot het inslapen lag ik van alles en nog wat te bedenken hoe Dorinde haar Wawwa weer terug kon krijgen. En ook hoe Eucalypta er vooral niet achter zou komen dat dit wezentje in het bos was komen wonen en passent ook zo mijn nachtmerries creëerde.
     
     
    De muziek die de 10 minuten begeleidde zou maar zo mee hebben kunnen werken aan mijn griezel gedachten. Ik vond het bij Amazon terug en kreeg weer de kriebels over mijn rug. Curzon, Spanish Suite track 6 - Dance of the Ostracised Imp
     
    Al een paar jaar ben ik, samen met zus Anneke, trouwe lezer van de Bouterbode - uitgave van Uitgeverij De Meulder Dit jaar werd de heruitgave van het oorspronkele verhaal uit 1952 aangekondigd. Anneke wist wat ze me ging geven voor mijn verjaardag dit jaar: "wil je dit voor je verjaardag?" Nou en of ik dat wilde, een mens wordt maar een keer zestig toch? Duurde even voor het kwam maar gister plofte er een zware enveloppe op de mat.
    Ben ik even een blije vrouw dit wekend! Dank lieve Anneke voor het geven en dank Maarten J. de Meulder, voor het sturen.

    Lees meer...

    Een paar weken terug waren Opa en Markus druk aan het werk met het verwijderen van de steunmuur in de salon van Domovina. Ze waren behoorlijk aan het giegelen, die twee - zijn natuurlijk al heel lang de beste maatjes, dacht ik en liet het daar bij.
     
    Nu weet ik wel beter: ze bedachten een werkplan voor een klusje aan de andere kant van de Noord-Zee en wisten zeker dat dat 2 weken nodig heeft om uit te voeren.
    EasyJet heeft ze mee genomen gistermorgen en nu zijn ze aan het behangen in Birkenhead...... zeggen ze.
     
    Dus ben ik opnieuw mijn kok kwijt - behoorlijk deja vu gevoel hoor, al realiseer ik me natuurlijk wel dat Markus geen malaria heeft op het moment en ik de hond bij me heb. Toen was dat omgedraaid: hond mee met Markus en met die malaria......
    Toch, ik gun die twee echt wel een leuke vakantie, hebben ze echt wel verdiend... maar die kok he, dat is wat lastig om die óók te moeten missen. Markus missen is al meer dan genoeg.
     
    Lees ik dit in mijn horoscoop:

     

    Stier

    Je moet niet vergeten dat jij je lichamelijk het beste voelt als je regelmatig eet, sport en slaapt. Wijk niet te vaak en te veel af van die broodnodige structuur. 


     

    Heb het dus nu behoorlijk aan de stok met die sterren!
    Lees meer...
    Iedere vrijdag krijg ik een Friday's Journal van Nancy binnen in de mailbox. Altijd mooie foto's prachtige teksten, al heel wat jaren inmiddels.
    Afgelopen vrijdag stond The Golden Hour centraal in muziek, foto's en teksten.
     
    Ik Werd gegrepen door "Nothing gold can stay" een zin uit een gedicht van Robert Frost.
    Ook al snap ik precies wat het betekent, vertalen kan ik het niet. Dus opzoek op het www. enpassant ook lezen over deze dichter. Encyclopaedia Britannica schrijft o.a. over hem.
    Wikipedia heeft de engelse tekst van dit gedicht:
     
    Nature's first green is gold
    Her hardest hue to hold.
    Her early leaf's a flower;
    But only so an hour.
    Then leaf subsides to leaf.
    So Eden sank to grief,
    So dawn goes down to day.
    Nothing gold can stay.
                              
     
    Er is een mooie vertaling van The Road Not Taken gemaakt door Lepus:
    De niet genomen weg
     
    Twee wegen scheidden in een geel woud,
    En spijtig was ik een eenzame reiziger
    Die niet beide volgen kon, lang stond ik
    En bekeek er één zo ver als ik kon
    Tot waar hij afboog in het kreupelhout;

    Dan nam ik de andere, die niet beter leek,
    En misschien deed ik de beste keuze,
    Want zijn gras wou platgetreden worden;
    In zoverre dat ze belopen werden
    Waren ze allebei evenveel omgewoeld.

    En beide lagen die morgen gelijk bedekt
    Met blaren die niet zwart getreden waren.
    O, ik bewaarde de eerste voor een andere dag!
    Maar wetend hoe een weg ergens heenleidt,
    Twijfelde ik of ik ooit terug zou komen.

    Ik zal dit vertellen met een zucht
    Ergens eeuwen en eeuwen later;
    Twee wegen scheidden in een woud, en ik-
    Ik nam de weg die het minst bewandeld werd,
    En dat maakte een wereld van verschil. 
     
    En nu is het zondagavond en sla ik het vrijdag journaal dicht voor een paar dagen.
    Lees meer...
    Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl